Comomeer

Ik heb een vooroordeel over het soort mensen dat op schrijfretraites gaat. Ik schrijf deze column terwijl ik over het Comomeer uitkijk. Want ik ben op een schrijfretraite.

Schrijfretraites, of retraites in het algemeen, heb ik altijd iets aanstellerigs gevonden. In die zin ben ik een vrij doorgewinterde calvinist. Wat een onzin dat je een week lang met wildvreemden naar een mooie plek gaat om, in mijn geval, een beetje aan een boek te werken. Kan dat niet gewoon tussen de bedrijven door, zoals normale, hardwerkende mensen (lees: ik) dat doen?

Mensen die op zo’n retraite gaan hebben te veel tijd en geld, zien niet in dat inspiratie niet ligt in een mooi uitzicht en een dito omgeving, maar dat inspiratie een werkwoord is en dat je alleen meters maakt door gewoon stug door te typen. Of door research te doen. Kan ik iedereen ook altijd van harte aanraden. Een trip naar het stadsarchief, of een gesprek met een expert, kost minder, levert net zoveel op.

Maar vraag me dit gerust aan het einde van deze retraite nog eens en het kan zomaar zo zijn dat ik mijn mening heb bijgesteld. Omdat ik natuurlijk niet een column lang kan ranten over schrijfretraites hierbij een informatiedump over wat het Netwerk Scenarioschrijvers de afgelopen tijd zo allemaal heeft gedaan.

We hebben begin dit jaar, samen met de DDG, actiegevoerd in het kader van de bezuinigingen rondom de NPO. Naast dat we massaal naar Den Haag zijn afgereisd om het mediadebat bij te wonen, hebben we onder andere een opinieartikel geschreven in de online editie van de Volkskrant, ondertekend door prominente makers. Ook hebben we een positonpaper verspreid onder onze leden, met daarin onze standpunten helder verwoord. Daarop werden we uitgenodigd door de directie van de NPO die ons tekst, uitleg en de nodige context heeft gegeven. Dat was fijn en verhelderend. Tot op zekere hoogte. Feit blijft dat we graag willen dat de scenaristen en regisseurs ook meegenomen worden in de besluitvorming. Daar wordt hard aan gewerkt.

Ook hebben we ons op de wettelijke transparantieverplichting gestort. Uit een ledenonderzoek bij zowel de DDG als het Netwerk blijkt dat meer dan 60% van schrijvers en regisseurs nooit een overzicht ontvangt, ofwel omdat ze niet lastig willen zijn ofwel omdat ze niet weten dat de producent ons daarvan ongevraagd en jaarlijks moet voorzien. Het zal trouwens niet zo zijn dat we met overzichten van wat er met ons werk is verdiend, hardhollend schrijfretraites kunnen gaan boeken, maar inzicht alleen is al een heel goed begin. We streven er in ieder geval naar dat het net zo normaal wordt een jaaroverzicht te krijgen van hoe de exploitatie van jouw werk eruit heeft gezien als dat je een jaaroverzicht van je bank of een werkgever krijgt. De producenten die dit al doen, of van plan zijn te gaan doen, zetten we rond juni in het zonnetje tijdens ‘De Week van de Transparantie’.

Dan wil ik het hebben over Scripthub.nl, een initiatief van collega-scenarist en Netwerk-lid Bodil Mattheeuwsen. Het was haar wens om FilmscriptsNL.nl een upgrade te geven, en er niet alleen een plek van te maken om scripts te kunnen lezen, maar echt een platform waar je lid van kunt worden, op de hoogte kunt blijven van activiteiten en met elkaar in contact kunt komen. Als testcase is de site opengezet om de genomineerde Krulstaartscripts te lezen, zodat we in de toekomst de scripts kunnen lezen in plaats van onze stem alleen te baseren op de gerealiseerde productie.

Onze secretaris Suzanne van Kordelaar is lekker bezig. Ze is ruim een half jaar geleden vliegend van start gegaan en weet haar weg goed te vinden in onze sector. Ze is toegetreden tot het bestuur van het Platform Makers én tot dat van de Federatie Auteursrechtbelangen. Daarnaast is ze bezig om de contacten met het ministerie van OC&W te versterken en werkt ze nauw samen met de Creatieve Coalitie. Het doel is steeds om een betere positie voor schrijvers en regisseurs voor elkaar te krijgen.

Ik durf het bijna niet op te schrijven, maar ook op VOD-gebied is er beweging. Na een onderhandelaarsakkoord is nu ook de tekst van de overeenkomst tussen alle betrokken partijen definitief en er is zelfs een met potlood ingetekende datum waarop de overeenkomst op het ministerie ondertekend wordt. Communicatie en informatie hierover volgt in de komende weken.

Een datum die je alvast met pen in je agenda kunt zetten: op woensdag 10 juni organiseren we het Scenaristendiner in Hotel de Goudfazant (Amsterdam Noord). Meer informatie volgt, maar dat het epische proporties zal aannemen, daar gaan we van uit.

En last but not least, op maandagavond 13 april reiken we de Zilveren Krulstaarten uit. Niet vanaf het Comomeer, maar wel vanuit de nieuwe bioscoop The Pulse op de Zuidas. Leuk als we je daar zien.